maandag 11 september 2017

Sew Challenge: over zomerse sprookjes en een nieuwe verslaving

De Sew Challenge van Woohoo by Davina, daar hoeft verder niet veel uitleg meer bij, vermoedelijk. De huidige editie is intussen al vier weken lopende en er passeerden al pareltjes de revue, echt indrukwekkend! Ook deze keer besloot ik zelf mee te doen. Omdat ik niet op de blogmeet aanwezig kon zijn, haalde ik mijn criteria op bij Davina. In het tasje dat ik kreeg, ontdekte ik twee grote lappen stof en een briefje met mijn uitdaging:

          Combineer deze twee stoffen van Mon Depot en Huis Van Katoen
          Zorg voor een doorlopende print
          Gebruik een nieuw patroon

Onderweg naar huis al begon ik volop te fantaseren. Mijn gedachten schoten alle kanten op. En dat zou zo ook nog een tijdje blijven ... De stofjes vond ik allebei qua kleur en qua gevoel niet gemakkelijk. Spontaan zou ik ze nooit zelf kiezen, dat zegt misschien al genoeg πŸ˜‰ Uiteindelijk besloot ik me niet al te veel aan te trekken van de stof en gewoon te starten.

Voor het nieuwe patroon - criterium, ging ik in eerste instantie heel letterlijk. De Midsummer Fairytale Dress en Top van Lieveke en Zus werd begin van de zomer gelanceerd en had ik nog niet gemaakt. Ik tekende de top uit voor Dochterlief en fantaseerde er al knippend en naaiend op los. Echt waar, dat patroon is zΓ³ bevorderlijk voor de creativiteit! De verschillende opties maken dat je vanzelf aan het proberen en experimenteren gaat. Het gele stofje vond ik al speciaal genoeg 'van z'n eigen', dus kwamen er geen extra paspeltjes of andere frullekes aan het voorpand.
Omdat de stof wel een beetje doorschijnt, brak ik even mijn hoofd over het beleg ... en besloot het naar buiten te flappen in plaats van naar binnen. Uiteindelijk liet ik het zelfs gewoon los hangen, onafgewerkt en al. Dit stofje kan dat gerust hebben. De armsgaten werkte ik ook anders af dan voorgeschreven. In plaats van de extra boord te knippen, zoomde ik ze een kleine centimeter om. En het resultaat mag er best zijn, al zeg ik het zelf, en al werd het echt een kΓ³rt topje (dat met de huidige weersomstandigheden jammer genoeg niet echt meer van pas komt).
So far so good. Maar er moest ook nog gecombineerd worden! En voor een doorlopende print gezorgd worden! Ok ...

Dochterlief is geen rokjes- of jurkjesdame. Lief als ze is, zei ze nog wel eens een rokje te willen proberen. Maar ik zocht toch maar verder naar een broek. Als er genaaid wordt, moet dat ook gedragen worden, ah ja πŸ˜‰!

Opnieuw gebruikte ik een 'nieuw' patroon, deze keer meer in de zin van 'nooit eerder gemaakt': de Viola legging uit La Maison Victor. Twee keer hetzelfde patroondeel ... daar moest toch vanzelf een doorlopende print uit voortkomen?
Een tijdje geleden had ik hier op de blog al stiekem een hulplijn ingeroepen voor die doorlopende prints. En zo kreeg ik van Petrol&Mint de geweldige tip van doorschijnend patroonpapier te gebruiken en de tekening over te trekken. Dat deed ik dus, maar helemaal tevreden van het resultaat was ik toch niet (als je heel goed kijkt, zie je aan de voornaad trouwens nog dat ik enkele keertjes mijn tornmesje moest bovenhalen om nog maar eens opnieuw te proberenπŸ˜ƒ).
Hoewel ik de uiteindelijke combinatie van top en legging best draagbaar vindt (en Dochterlief ook, oef πŸ˜‰), vond ik dat dat doorlopend printje toch nog beter kon. 
Al surfend vond ik nog wat meer houvast hier en specifiek voor tricot hier. En ik besloot nog voor een tweede combinatietje te gaan voor onze jongste dochter. Op dat moment sliep ze en kon ik haar niet opmeten. Ik gokte de maat, ... en gokte mis πŸ˜€ Gelukkig te groot, dus met wat extra boterhammetjes past ze er binnenkort wel in. In het Sienna-jurkje, ook uit La Maison Victor. Dat stond al zo lang op mijn lijstje, en nu kwam het er eindelijk van. Een derde check voor het criterium 'gebruik een nieuw patroon', als je 't mij vraagt ...
Met een dubble check voor het doorlopend printje aan de middenrug en opnieuw het gele stofje dat terugkomt als sluitstrik. 
Natuurlijk had ik er vooraf niet bij stil gestaan dat de strik over de doorlopende print zou vallen, en geen kat al die moeite zou zien. Ach ja, het gedacht is alles, zeker ... (Maar voor de zekerheid, laat ik toch nog maar eventjes het bewijs zien πŸ˜‰)

En nu zit ik dus met een verslaving! Ik kan geen printje meer zien of ik wil het laten doorlopen ... kaftpapier voor de nieuwe schoolboekjes, inpakpapier, naaisels, ... Merci, Davina! En dat meen ik serieus! πŸ’™πŸ’šπŸ’› Tot nu was ik altijd te gierig op mijn stof om echt aandacht aan de print te schenken. Dankzij jouw uitdaging doe ik dat nu wel, het kost niet eens zo veel stof en het resultaat is zo veel toffer om te zien! Ik ga me er alleen bij moeten neerleggen dat Γ©lke naad in een kledingstuk laten doorlopen praktisch onmogelijk is πŸ˜‰

Benieuwd naar de andere uitdagingen van deze week?
Deze dames vertellen je er vandaag meer over:


woensdag 16 augustus 2017

Let's Sti(c)k Together: mijn eerste Theo voor het eerste leerjaar

Let's Sti(c)k Together: het blijft een supertof concept! Samen met anderen rond eenzelfde thema of zelfde criteria naaien en vervolgens bekijken hoe iedereen er een eigen twist aan geeft. De volledige uitleg en de manier waarop je zelf kan deelnemen, vind je allemaal hier.

Voor deze vierde blogtour werkten we rond de thema's "Gepakt en gezakt" en "Back to School".

Aangezien ik bij de vorige uitdagingen iets naaide voor mijn meisjes (kijk gerust eens hier en hier), was het deze keer de beurt aan Zoonlief. Iedereen gelijk voor de wet, ah ja πŸ˜‰

Een andere reden om deze keer voor Zoonlief te naaien, heeft alles te maken met het thema ...
Mijn kleine kanjer start namelijk op 1 september in het eerste leerjaar. Aiaiai, mijn moederhart πŸ˜‰
Die mijlpalen, dat loslaten, het blijft toch iets speciaals hè ...
Gelukkig komt mijn hobby dan op tijd en stond to the rescue 😊


Zoonlief mocht dus kiezen. En zijn keuze was snel, héél snel duidelijk! Een pennenzak zou het worden. En voor die allereerste dag op de grote school ook een hemdje, graag. Mja, hij weet wat hij wil 😊 Voor het hemdje mocht ik een klein beetje sturen. De pennenzak werd volledig zijn eigen keuze.

Voor het hemdje haalde ik ein-de-lijk het Theo-patroon van Zonen09 uit de kast. Ik vraag me af waarom dat zo lang heeft moeten duren! Zo'n fantastisch patroon! Zo super duidelijk uitgelegd! Zo'n mooie afwerking! Stiekem was ik een beetje bang om eraan te beginnen, maar dat bleek absoluut voor niks nodig. Daar gaan er zeker nog van volgen!


En Zoonlief is er zelf ook zot-content van 😊 Ondanks dat het borstzakje kleiner uitviel dan zou moeten. Ondanks dat er op de rug iets niet helemaal juist zit, en de kraag niet helemaal is zoals het hoort. Oeps! 


Maar die afwerking! Die coole retro-kraag! Die geweldige snit in het algemeen! Me like a lot! En Zoonlief dus ook (waar we het uiteindelijk toch voor deden, nietwaar?!). Mijn/zijn eerste Theo mocht zelfs niet terug op de kapstok om te wachten tot de eerste schooldag. Met Lego zou er gespeeld worden, in deze Theo!


Rest me nog het tweede onderdeel van de uitdaging - Gepakt en Gezakt -, en tegelijk ook de tweede vraag van Zoonlief, te showen: De Pennenzak voor perfectionisten van Oon. Een heerlijk patroontje ook, dat hier al regelmatig gemaakt werd. Een aanrader! Zoonlief ging voor een compleet andere kleurencombo dan bij zijn hemdje, maar evengoed keihard geslaagd 😊


Veel plezier en succes op je eerste dag in het eerste leerjaar, mijn kleine man! En maak er een fantastisch schooljaar van ... πŸ’•

Benieuwd naar wat de andere deelnemers van deze blogtour ervan maakten? 
Ga zeker eens kijken op hun blog:



Patroon hemd: Theo van Zonen09
Stof hemd: Soft Cactus
Patroon pennenzak: Oon
Stof en rits pennenzak: voorraad

donderdag 10 augustus 2017

Getest en goedgekeurd: gratis patroon Pluk een Roos

Afgelopen zondag publiceerde Mijn Leven met Vier Helden een nieuw patroontje voor een meisjesjurk of top. En ik mocht het mee testen vooraf, joepie! Mijn eerste ervaring in een echte testgroep, en zo fijn! Net als het patroon zelf trouwens... 

De verschillende opties in het patroon zorgen ervoor dat er eindeloze variaties mogelijk zijn. Met of zonder vlindermouwtjes, froezels, rimpels, stolpplooien en/of paspel. Katoen of tricot. Kort of lang. Met dit patroontje lijkt alles wel mogelijk ... En dat in maten 92 tot 128. Helemaal gratis en voor niks!

Ik kreeg de eer de grootste maat, 128, te testen. In overleg met Dochterlief werd het een top, met stolpplooi vooraan, zonder mouwen, in een zwart-witte colourblock.



Er worden geen sluitingen voorzien, dus geen gedoe met knopen of ritsen. Enkel in de hals wordt een lintje geregen. Op het patroon staat een knoopsgat aangegeven, waar je een strikje kan laten uitkomen. Maar eigenlijk kan je zelf kiezen waar het komt. Of als je echt geen knoopsgat wil maken, steek je er een elastiek door, en klaar is kees. 


Pluk een Roos is echt een zalig patroon! En helemaal niet moeilijk. Het meeste tijd stak ik in het kiezen tussen de verschillende mogelijkheden 😊 Er ligt al een stofje klaar voor een volgende exemplaar.


Heb je graag nog meer inspiratie vooraleer zelf aan de slag te gaan? Kijk dan zeker eens op de blogs en/of instagram van de andere testers, en natuurlijk ook op de blog van Mijn leven met Vier Helden zelf! Daar vind je meteen ook een overzicht van de andere testers. 

Het patroon zelf kan je hier downloaden. Veel naaiplezier! 

En Sara, hartelijk bedankt voor deze kans! Ik vond het super om je patroon te mogen testen. Tonnen respect voor alle liefde en werk dat je er in stak πŸ’•

zondag 30 juli 2017

Snelle babykadootjes

Af en toe naai ik graag snel iets tussendoor. Iets waar je op een kort avondje veel resultaat en voldoening mee haalt. En wanneer die voldoening achteraf nog eens verdubbeld wordt door de naaiseltjes kado te geven aan kersverse ouders, dan ben ik helemaal content!
Ideaal ook om restjes stof op te werken. Al heb ik standaard wel wat wafeldoek in huis voor deze babykadootjes. En voor speciale baby's mag er ook al eens speciaal stof in huis gehaald worden. U begrijpt dat wel 😊
Naast de bijtring met konijnenoren (ongeveer volgens dit patroon) en een knuffeldoekje voor aan de tut (naar een heel eenvoudig eigen ontwerp), kan natuurlijk hΓ©t pamperzakje van Mme Zsazsa niet ontbreken!
En nu, hop, naar de babyborrel 😊

woensdag 12 juli 2017

Contentement #8

Dat er de afgelopen weken toch weer wel wat geluksmomentjes te beleven vielen ... en er achteraf nog eens naar terug kijken blijft energie geven. Graag laat ik u bij deze ook weer meegenieten ...

De kinderen die de grote vakantie inzetten met luidkeels meezingen met de cd met sinterklaasliedjes. (Eerlijk? Na een halve minuut was ik het eigenlijk al beu, hoor, maar het begon goed πŸ˜‰)

Een uitnodiging krijgen voor een jobinterview, binnen het half uur nadat ik mijn kandidatuur heb verstuurd. Zo'n opkikker voor het zelfvertrouwen! En vervolgens nog een gezellige babbel hebben ook, in plaats van een stijf sollicitatiegesprek. Jeej!

Plannen maken met de kids om te kamperen op Camping du Jardin (nvdr: thuis in de tuin dus 😊). En die plannen uiteindelijk ook effectief uitvoeren.
Tot de vaststelling komen dat ik niet meer noodzakelijk op vakantie moet gaan om van een sterrenhemel te genieten. Door de rustigere ligging van ons nieuwe huis, kan dat gewoon thuis.

Superleuke reacties krijgen op naaisels en blogposts. Merci, y'all πŸ˜‰

De bloemekes in den hof.
Een prijs winnen! Nog eens enorm bedankt, Ann van Lieveke-en-zus, om mijn voorstel te kiezen! Ik ben er nog steeds een beetje ondersteboven van 😊

Manlief die mij niet tΓ© hard uitlacht nadat ik bij het achteruit parkeren een bluts in de auto heb gereden. Echt! Lomp geboren, ben ik (denk ik soms).

Een eekhoorn in de tuin die langs ons raam komt binnen piepen en ons daarmee het gevoel geeft een bezienswaardigheid in de zoo te zijn.

Terug tijd kunnen maken om boeken te lezen.

In de tuin samen dansen in de regen op het einde van een warme, zwoele dag.

Onze jongste, die zwaar onder de indruk is van een eerste kennismaking met TikTak. En daarbij vaststellen dat de bijhorende muziekjes een geweldig rustgevend effect hebben. Ook (of vooral?) op mij, ja ... o, nostalgie!
Bij een etentje in de plaatselijke pizzeria door een wildvreemde de volgende woorden toegefluisterd ktijgen: "Jullie zijn heel rijk samen, met z'n vijfjes. En dan heb ik het niet over geld." En beseffen dat de man gelijk heeft πŸ’•

En bij jou? Wie of wat geeft of gaf jou een gevoel van contentement? Laat het gerust hieronder weten. Gedeeld geluk is dubbel geluk, naar het schijnt πŸ˜‰

vrijdag 7 juli 2017

Tante Fee tipt: boeken die je zomervakantie helemaal af maken

Vakantie! 
Voor mij heeft dat altijd gelijk gestaan met tijd om te lezen. 
Op één of andere manier ben ik er de afgelopen tijd in geslaagd om wat leestijd te creΓ«ren. Halleluja! Een boek per maand lezen was trouwens een goed voornemen van mezelf voor 2017. 
En weettewa? Op dit eigenste moment zit ik gewoon 'boenk' op schema!

Voornamelijk omdat ik wel een beetje tijd 'op overschot' heb gehad de laatste tijd. Maar ook, en vooral, omdat ik door enkele boeken zodanig gebeten was dat ik ze wel mΓ³est uitlezen binnen de 48 uur. Voor de lezers onder u wil ik deze toppers dan ook graag delen. Vakantiegevoel gegarandeerd!

1. Dat kleine geluk van Fleur van Groningen
Werd me aangeraden door een tante (merci, tanteke!).
Ideaal om er terug wat in te komen na een leespauze. 
Een verzameling korte verhalen (ooit gepubliceerd als columns) die samen een mooi geheel vormen. Over het leven, vriendschap, de liefde, echt contact met echte mensen, kortom, over de belangrijke dingen in het leven. Op een eerlijke, wondermooie manier beschreven. En doordat de verhalen niet langer zijn dan drie bladzijden, kan je heel veel tussendoor lezen zonder de draad te verliezen. Terwijl je op de trein wacht, bijvoorbeeld. Of bij het wachten tot het zwembadje is volgelopen. Of terwijl de kinderen de tafel dekken. 😊

2. Grote kleine leugens van Liane Moriarty
Nam ik mee uit de plaatselijke bib na het lezen van deze blogpost.
Tsja, hoe moet ik het zeggen. Eerst dacht ik dat het een heerlijk hersenloos verhaaltje zou worden over schoolpoortmoeders. Maar het bleek een spannend, meeslepend avontuur te worden met personages die elk op hun manier heel erg aanspreken. Die had ik niet zien komen! Ik kon het boek nauwelijks wegleggen. Ik liet er mijn nachtrust (gedeeltelijk) voor en las waar en wanneer ik maar kon. 'Het geheim van mijn man' van dezelfde auteur ligt intussen op mijn nachtkastje te lonken ...

3. Aards Paradijs van Seppe Van Groeningen
Eveneens aangeraden door mijn tante.
De levensgeschiedenis van kleine Jules (of was het John?), die opgroeit in het Aards Paradijs, de commune-boerderij van zijn hippie-ouders. Hartverwarmend en met heel veel humor geschreven. En leuk weetje: deze auteur is de partner van de auteur van boek 1 hierboven. Compleet andere stijl, maar ik kan me voorstellen dat ze een tof koppel zijn samen.

Helemaal terug gebeten door de boekenmicrobe, ben ik op dit eigenste ogenblik bezig in
Een klein leven van Hanya Yanagihara Daarover las en hoorde ik al zoveel goeds dat ik niet anders kan dan er nu ook in te duiken. 
En
Liefde van Karl Ove Knausgard
Twee dikkere kleppers, waar ik toch ietsje meer tijd voor zal nodig hebben, denk ik... Maar goed, ik zit op schema, dus ik heb de tijd voor wat extra bladzijden 😊

Andere toppertjes die ik al graag op vakantie gelezen heb, maar die misschien wat meer voor de hand liggen:
Haruki Murakami - De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren
Khaled Hosseini: De vliegeraar - En uit de bergen kwam de echo
Griet Op de Beeck: Vele hemels boven de zevende

En weet je wat het toffe is: bij al deze boeken weet ik nog exact tijdens welke vakantie ik ze gelezen heb. Bij het schrijven van de titels waan ik me dus instant voor onze tent in de Dordogne, of op het terras van een huisje in de Ardèche, of aan een Spaans zwembad, of thuis in de tuin, ... Heerlijk toch!

Andere tips kwam ik toevallig deze week ook hier tegen.
En laat gerust jouw aanraders voor een ontspannende leesvakantie hieronder achter. 
Alvast bedankt πŸ˜‰ 

maandag 3 juli 2017

Let's Stick Together: eindelijk zomer, eindelijk een Janneke

Let's Stick Together...
De tweede ronde miste ik wegens communie- en allerhande andere feesten. Niet erg, want dat kan allemaal bij deze uitdaging, eens een keertje overslaan. Heerlijk, no stress!
Maar het kriebelde langs alle kanten om terug mee te doen! Het is zo tof en inspirerend om te zien wat zo veel verschillende naaisters maken, vertrekkende van dezelfde criteria. En uiteraard ook om er zelf over te fantaseren en aan de slag te gaan!

Voor deze ronde werd gekozen voor een thema in plaats van drie criteria: ZON, ZEE en STRAND! Als dat niet past bij de tijd van het jaar!

Natuurlijk dacht ik direct aan badpakken en ander zwemgerief, ah ja! De kwestie is alleen ... als ik iets naai, wil ik ook dat het gedragen wordt. En deze zomer doen we van staycation (de zon-zee-strand vakantie hebben we al gehad bij de eerste ronde van Let's Stick Together 😊). En die kindertjes van ons zijn zo verwend dat ze elk al verschillende stuks zwemgerief hebben. Ik wou het dus over een andere boeg gooien. En toch mezelf ook een beetje uitdagen. En zo kwam ik bij Janneke ...

Janneke, een gratis patroon van Sisko by Mieke. Een patroon dat al van in mijn eerste Pinterest-dagen gepind staat. Een patroon dat dringend eens gemaakt moest worden, omdat het 'maar' tot 24 maanden gaat en onze jongste die leeftijd met zeer rasse schreden nadert ... Een patroon ook, dat ik altijd wat spannend vond om aan te beginnen. Stolpplooien, paspel laten doorlopen langs een blinde rits ... oeioei!

Maar goed ... Met een couponneke van bij De Stoffenkoning vloog (😊) ik erin. En toen hing er eindelijk een Janneke vol vrolijke vogels aan de wasdraad! Een ideaal luchtig jurkje voor zomerse, zonnige dagen.

De fotohandleiding van Mieke is echt super. En de opmerking over de maatvoering klopt! Ik twijfelde heel lang over de maat. De borstomtrek van ons jongste vogeltje gaf maat 12-18 maanden aan, terwijl ze al op 22 maanden arriveert morgen. Ik koos uiteindelijk toch voor de kleinere maat en verlengde een ietsiepietsie. En de pasvorm is perfect!
De stolpplooien bleken een makkie. Grappig eigenlijk, hoe iets in je hoofd soms veel ingewikkelder lijkt dan het in het echte leven werkelijk is 😊
En ook het laten doorlopen van de paspel langs de rits viel best mee. Nu nog leren de print van de stof te laten doorlopen 😊 Als er iemand goeie tips heeft, let me know!
Om het geheel helemaal af te maken, gebruikte ik het restje stof nog voor een pamperbroekje (gratis patroon van Prudent Baby). Die kleine peuter van ons doet namelijk niet liever dan aan iedereen haar 'puttebuikje' laten zien. Met een bijpassend broekje onder haar jurkje kan ze dat op z'n minst in stijl doen 😊
En als het nog terug echt héél zomers warm wordt, of er komt toch nog hier of daar een strandbezoekje van deze zomer, dan heeft ze nog een extra 'zwem' broekje ook. Volgens mij kunnen zo de criteria van deze Let's Stick Together-ronde afgevinkt worden, hoera!

donderdag 22 juni 2017

Zonnekloppen in stijl: zet eens een broek op je hoofd!

Het was al lang, heel lang geleden dat ik nog eens van recykleren deed.
Dat het echt tΓ© lang geleden was, besefte ik toen ik deze blogpost bij Resaarcle las.
Hoog tijd om daar nog eens wat aan te doen!
Bij recykleren denk ik om één of andere reden altijd in eerste instantie aan mijn oude, versleten (ok, eerlijk, te klein geworden) jeansbroeken. Ook deze keer weer. Maar bij gebrek aan kerststemming en gebrek aan kinderen die nog klein genoeg zijn om in een kleedje van weinig stof te passen, moest ik een andere richting uit. Met de zomer, die zijn tijd vooruit is dit jaar, en nog veel warme, zonnige dagen in het vooruitzicht geeft, leek een zonnehoedje wel ideaal.
Het patroon vond ik in het Grote Naaiboek van Femma. En de stof dus in mijn doos met versleten broeken. Om het geheel een beetje op te fleuren, naaide ik er een zilveren glitterlintje op. A girl has to shine, is het niet? πŸ˜‰  
 
Laat die zomer nog maar heerlijk lang duren!!!
Enne, wie nog toffe recykleer-tips heeft: laat ze gerust hieronder weten. Mijn doos oude kleren loopt over ... πŸ˜‰

donderdag 8 juni 2017

Chicken Run

Voor mijn verjaardag zou ik kippen krijgen. Dat wist ik al vanaf het moment dat we verhuisden naar ons huisje op den buiten. Maar om er toch nog een beetje een verrassingsaspect bij te creëren, ging Manlief mijn kippies stiekem met de kinderen bestellen. Ik had dus geen idee wat ik kon verwachten, maar durfde vertrouwen op hun goeie smaak 😊

De beestjes mochten opgehaald worden de week na onze vakantie in Spanje. Dus voor we op verlof vertrokken, ging Manlief nog volop aan het timmeren aan een ren. Redelijk last minute bestelden we nog een echt hok ook (met dank aan Dietemiet voor de kippenhok-tip!). En toen was het moment daar om de doos, die we in de winkel meekregen, thuis te openen en onze mevrouwen Kip te verwelkomen.
De kinderen doopten hen Mieke Het Kieken en Banana. In de praktijk worden ze echter voornamelijk genoemd zoals Babylief hen aanspreekt, "pippies", want quasi onmogelijk om die twee Mechelse koekoeken uit elkaar te houden en goed te weten wie nu wie is.
De eerste dagen verbleven ze in hun afgesloten ren. Stiekem was ik een beetje bang voor toestanden waarbij de dames zouden ontsnappen en ik ze niet meer terug zou vinden of, iets minder dramatisch, niet meer terug in hun hok zou krijgen. Maar het tegendeel bleek waar. Met moeite kwamen de ladies uit of onder hun stijlvolle hok vandaan. (Ik wil niet denken aan wat dat misschien wil zeggen over de omstandigheden waarin ze hun eerste levensweken doorbrachten...)
Dochterlief was er intussen van overtuigd dat ze vlot kippentaal spreekt. Ze bracht dan ook elke vrije moment door bij de kippenren om de dames duidelijk te maken dat ze rustig naar buiten konden komen en dat er geen gevaar dreigde. En ze luisterden nog ook 😊 Of zou het gelegen hebben aan het eten?
Dat eten bracht ik telkens in dezelfde afgedankte Dick Bruna bekertjes, zodat Mieke en Banana die op den duur zouden herkennen als 'de grote voedselleverancier' en we hen daarmee naar hun hok zouden kunnen lokken. Mission accomplished, want de pippies zien mijzelf zelfs als de grote leverancier. Ha! Als ze uit de ren zijn, moet ik nog maar een voet buiten zetten of ze komen aangesjeesd en volgen me op de voet. Soms tevergeefs, en krijgen ze alleen maar een praatje over het weer. Soms ook terecht, bijvoorbeeld wanneer we bij het onkruid wieden een stel regenwormen of andere lekkernijen tegenkomen. Maar gezellig is het wel, zo wat loslopende kippen in de tuin (op voorwaarde dat je de kippenflatsen her en der erbij neemt). 
Volgens Manlief projecteer ik veel te veel menselijkheid op onze nieuwe huis(of tuin)diertjes, maar volgens mij zijn ze gelukkig en genieten ze intens van hun omzwervingen door en avonturen in onze tuin. 
Bij warm weer nemen ze een zonnebad op de gazon. Ze doen van vliegje-vangen en racen over het tuinpad. Of ze slaan lekker aan het knuffelen. En binnenkort gaan wij hen ook kunnen knuffelen. Ik voel het. Zo aanhankelijk dat die kipjes zijn!
En sinds twee weken leggen ze ook elke dag een ei. Hoera! Lekkere recepten met ei zijn dan ook van harte welkom, shoot!