woensdag 12 juli 2017

Contentement #8

Dat er de afgelopen weken toch weer wel wat geluksmomentjes te beleven vielen ... en er achteraf nog eens naar terug kijken blijft energie geven. Graag laat ik u bij deze ook weer meegenieten ...

De kinderen die de grote vakantie inzetten met luidkeels meezingen met de cd met sinterklaasliedjes. (Eerlijk? Na een halve minuut was ik het eigenlijk al beu, hoor, maar het begon goed πŸ˜‰)

Een uitnodiging krijgen voor een jobinterview, binnen het half uur nadat ik mijn kandidatuur heb verstuurd. Zo'n opkikker voor het zelfvertrouwen! En vervolgens nog een gezellige babbel hebben ook, in plaats van een stijf sollicitatiegesprek. Jeej!

Plannen maken met de kids om te kamperen op Camping du Jardin (nvdr: thuis in de tuin dus 😊). En die plannen uiteindelijk ook effectief uitvoeren.
Tot de vaststelling komen dat ik niet meer noodzakelijk op vakantie moet gaan om van een sterrenhemel te genieten. Door de rustigere ligging van ons nieuwe huis, kan dat gewoon thuis.

Superleuke reacties krijgen op naaisels en blogposts. Merci, y'all πŸ˜‰

De bloemekes in den hof.
Een prijs winnen! Nog eens enorm bedankt, Ann van Lieveke-en-zus, om mijn voorstel te kiezen! Ik ben er nog steeds een beetje ondersteboven van 😊

Manlief die mij niet tΓ© hard uitlacht nadat ik bij het achteruit parkeren een bluts in de auto heb gereden. Echt! Lomp geboren, ben ik (denk ik soms).

Een eekhoorn in de tuin die langs ons raam komt binnen piepen en ons daarmee het gevoel geeft een bezienswaardigheid in de zoo te zijn.

Terug tijd kunnen maken om boeken te lezen.

In de tuin samen dansen in de regen op het einde van een warme, zwoele dag.

Onze jongste, die zwaar onder de indruk is van een eerste kennismaking met TikTak. En daarbij vaststellen dat de bijhorende muziekjes een geweldig rustgevend effect hebben. Ook (of vooral?) op mij, ja ... o, nostalgie!
Bij een etentje in de plaatselijke pizzeria door een wildvreemde de volgende woorden toegefluisterd ktijgen: "Jullie zijn heel rijk samen, met z'n vijfjes. En dan heb ik het niet over geld." En beseffen dat de man gelijk heeft πŸ’•

En bij jou? Wie of wat geeft of gaf jou een gevoel van contentement? Laat het gerust hieronder weten. Gedeeld geluk is dubbel geluk, naar het schijnt πŸ˜‰

vrijdag 7 juli 2017

Tante Fee tipt: boeken die je zomervakantie helemaal af maken

Vakantie! 
Voor mij heeft dat altijd gelijk gestaan met tijd om te lezen. 
Op één of andere manier ben ik er de afgelopen tijd in geslaagd om wat leestijd te creΓ«ren. Halleluja! Een boek per maand lezen was trouwens een goed voornemen van mezelf voor 2017. 
En weettewa? Op dit eigenste moment zit ik gewoon 'boenk' op schema!

Voornamelijk omdat ik wel een beetje tijd 'op overschot' heb gehad de laatste tijd. Maar ook, en vooral, omdat ik door enkele boeken zodanig gebeten was dat ik ze wel mΓ³est uitlezen binnen de 48 uur. Voor de lezers onder u wil ik deze toppers dan ook graag delen. Vakantiegevoel gegarandeerd!

1. Dat kleine geluk van Fleur van Groningen
Werd me aangeraden door een tante (merci, tanteke!).
Ideaal om er terug wat in te komen na een leespauze. 
Een verzameling korte verhalen (ooit gepubliceerd als columns) die samen een mooi geheel vormen. Over het leven, vriendschap, de liefde, echt contact met echte mensen, kortom, over de belangrijke dingen in het leven. Op een eerlijke, wondermooie manier beschreven. En doordat de verhalen niet langer zijn dan drie bladzijden, kan je heel veel tussendoor lezen zonder de draad te verliezen. Terwijl je op de trein wacht, bijvoorbeeld. Of bij het wachten tot het zwembadje is volgelopen. Of terwijl de kinderen de tafel dekken. 😊

2. Grote kleine leugens van Liane Moriarty
Nam ik mee uit de plaatselijke bib na het lezen van deze blogpost.
Tsja, hoe moet ik het zeggen. Eerst dacht ik dat het een heerlijk hersenloos verhaaltje zou worden over schoolpoortmoeders. Maar het bleek een spannend, meeslepend avontuur te worden met personages die elk op hun manier heel erg aanspreken. Die had ik niet zien komen! Ik kon het boek nauwelijks wegleggen. Ik liet er mijn nachtrust (gedeeltelijk) voor en las waar en wanneer ik maar kon. 'Het geheim van mijn man' van dezelfde auteur ligt intussen op mijn nachtkastje te lonken ...

3. Aards Paradijs van Seppe Van Groeningen
Eveneens aangeraden door mijn tante.
De levensgeschiedenis van kleine Jules (of was het John?), die opgroeit in het Aards Paradijs, de commune-boerderij van zijn hippie-ouders. Hartverwarmend en met heel veel humor geschreven. En leuk weetje: deze auteur is de partner van de auteur van boek 1 hierboven. Compleet andere stijl, maar ik kan me voorstellen dat ze een tof koppel zijn samen.

Helemaal terug gebeten door de boekenmicrobe, ben ik op dit eigenste ogenblik bezig in
Een klein leven van Hanya Yanagihara Daarover las en hoorde ik al zoveel goeds dat ik niet anders kan dan er nu ook in te duiken. 
En
Liefde van Karl Ove Knausgard
Twee dikkere kleppers, waar ik toch ietsje meer tijd voor zal nodig hebben, denk ik... Maar goed, ik zit op schema, dus ik heb de tijd voor wat extra bladzijden 😊

Andere toppertjes die ik al graag op vakantie gelezen heb, maar die misschien wat meer voor de hand liggen:
Haruki Murakami - De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren
Khaled Hosseini: De vliegeraar - En uit de bergen kwam de echo
Griet Op de Beeck: Vele hemels boven de zevende

En weet je wat het toffe is: bij al deze boeken weet ik nog exact tijdens welke vakantie ik ze gelezen heb. Bij het schrijven van de titels waan ik me dus instant voor onze tent in de Dordogne, of op het terras van een huisje in de Ardèche, of aan een Spaans zwembad, of thuis in de tuin, ... Heerlijk toch!

Andere tips kwam ik toevallig deze week ook hier tegen.
En laat gerust jouw aanraders voor een ontspannende leesvakantie hieronder achter. 
Alvast bedankt πŸ˜‰ 

maandag 3 juli 2017

Let's Stick Together: eindelijk zomer, eindelijk een Janneke

Let's Stick Together...
De tweede ronde miste ik wegens communie- en allerhande andere feesten. Niet erg, want dat kan allemaal bij deze uitdaging, eens een keertje overslaan. Heerlijk, no stress!
Maar het kriebelde langs alle kanten om terug mee te doen! Het is zo tof en inspirerend om te zien wat zo veel verschillende naaisters maken, vertrekkende van dezelfde criteria. En uiteraard ook om er zelf over te fantaseren en aan de slag te gaan!

Voor deze ronde werd gekozen voor een thema in plaats van drie criteria: ZON, ZEE en STRAND! Als dat niet past bij de tijd van het jaar!

Natuurlijk dacht ik direct aan badpakken en ander zwemgerief, ah ja! De kwestie is alleen ... als ik iets naai, wil ik ook dat het gedragen wordt. En deze zomer doen we van staycation (de zon-zee-strand vakantie hebben we al gehad bij de eerste ronde van Let's Stick Together 😊). En die kindertjes van ons zijn zo verwend dat ze elk al verschillende stuks zwemgerief hebben. Ik wou het dus over een andere boeg gooien. En toch mezelf ook een beetje uitdagen. En zo kwam ik bij Janneke ...

Janneke, een gratis patroon van Sisko by Mieke. Een patroon dat al van in mijn eerste Pinterest-dagen gepind staat. Een patroon dat dringend eens gemaakt moest worden, omdat het 'maar' tot 24 maanden gaat en onze jongste die leeftijd met zeer rasse schreden nadert ... Een patroon ook, dat ik altijd wat spannend vond om aan te beginnen. Stolpplooien, paspel laten doorlopen langs een blinde rits ... oeioei!

Maar goed ... Met een couponneke van bij De Stoffenkoning vloog (😊) ik erin. En toen hing er eindelijk een Janneke vol vrolijke vogels aan de wasdraad! Een ideaal luchtig jurkje voor zomerse, zonnige dagen.

De fotohandleiding van Mieke is echt super. En de opmerking over de maatvoering klopt! Ik twijfelde heel lang over de maat. De borstomtrek van ons jongste vogeltje gaf maat 12-18 maanden aan, terwijl ze al op 22 maanden arriveert morgen. Ik koos uiteindelijk toch voor de kleinere maat en verlengde een ietsiepietsie. En de pasvorm is perfect!
De stolpplooien bleken een makkie. Grappig eigenlijk, hoe iets in je hoofd soms veel ingewikkelder lijkt dan het in het echte leven werkelijk is 😊
En ook het laten doorlopen van de paspel langs de rits viel best mee. Nu nog leren de print van de stof te laten doorlopen 😊 Als er iemand goeie tips heeft, let me know!
Om het geheel helemaal af te maken, gebruikte ik het restje stof nog voor een pamperbroekje (gratis patroon van Prudent Baby). Die kleine peuter van ons doet namelijk niet liever dan aan iedereen haar 'puttebuikje' laten zien. Met een bijpassend broekje onder haar jurkje kan ze dat op z'n minst in stijl doen 😊
En als het nog terug echt héél zomers warm wordt, of er komt toch nog hier of daar een strandbezoekje van deze zomer, dan heeft ze nog een extra 'zwem' broekje ook. Volgens mij kunnen zo de criteria van deze Let's Stick Together-ronde afgevinkt worden, hoera!

donderdag 22 juni 2017

Zonnekloppen in stijl: zet eens een broek op je hoofd!

Het was al lang, heel lang geleden dat ik nog eens van recykleren deed.
Dat het echt tΓ© lang geleden was, besefte ik toen ik deze blogpost bij Resaarcle las.
Hoog tijd om daar nog eens wat aan te doen!
Bij recykleren denk ik om één of andere reden altijd in eerste instantie aan mijn oude, versleten (ok, eerlijk, te klein geworden) jeansbroeken. Ook deze keer weer. Maar bij gebrek aan kerststemming en gebrek aan kinderen die nog klein genoeg zijn om in een kleedje van weinig stof te passen, moest ik een andere richting uit. Met de zomer, die zijn tijd vooruit is dit jaar, en nog veel warme, zonnige dagen in het vooruitzicht geeft, leek een zonnehoedje wel ideaal.
Het patroon vond ik in het Grote Naaiboek van Femma. En de stof dus in mijn doos met versleten broeken. Om het geheel een beetje op te fleuren, naaide ik er een zilveren glitterlintje op. A girl has to shine, is het niet? πŸ˜‰  
 
Laat die zomer nog maar heerlijk lang duren!!!
Enne, wie nog toffe recykleer-tips heeft: laat ze gerust hieronder weten. Mijn doos oude kleren loopt over ... πŸ˜‰

donderdag 8 juni 2017

Chicken Run

Voor mijn verjaardag zou ik kippen krijgen. Dat wist ik al vanaf het moment dat we verhuisden naar ons huisje op den buiten. Maar om er toch nog een beetje een verrassingsaspect bij te creëren, ging Manlief mijn kippies stiekem met de kinderen bestellen. Ik had dus geen idee wat ik kon verwachten, maar durfde vertrouwen op hun goeie smaak 😊

De beestjes mochten opgehaald worden de week na onze vakantie in Spanje. Dus voor we op verlof vertrokken, ging Manlief nog volop aan het timmeren aan een ren. Redelijk last minute bestelden we nog een echt hok ook (met dank aan Dietemiet voor de kippenhok-tip!). En toen was het moment daar om de doos, die we in de winkel meekregen, thuis te openen en onze mevrouwen Kip te verwelkomen.
De kinderen doopten hen Mieke Het Kieken en Banana. In de praktijk worden ze echter voornamelijk genoemd zoals Babylief hen aanspreekt, "pippies", want quasi onmogelijk om die twee Mechelse koekoeken uit elkaar te houden en goed te weten wie nu wie is.
De eerste dagen verbleven ze in hun afgesloten ren. Stiekem was ik een beetje bang voor toestanden waarbij de dames zouden ontsnappen en ik ze niet meer terug zou vinden of, iets minder dramatisch, niet meer terug in hun hok zou krijgen. Maar het tegendeel bleek waar. Met moeite kwamen de ladies uit of onder hun stijlvolle hok vandaan. (Ik wil niet denken aan wat dat misschien wil zeggen over de omstandigheden waarin ze hun eerste levensweken doorbrachten...)
Dochterlief was er intussen van overtuigd dat ze vlot kippentaal spreekt. Ze bracht dan ook elke vrije moment door bij de kippenren om de dames duidelijk te maken dat ze rustig naar buiten konden komen en dat er geen gevaar dreigde. En ze luisterden nog ook 😊 Of zou het gelegen hebben aan het eten?
Dat eten bracht ik telkens in dezelfde afgedankte Dick Bruna bekertjes, zodat Mieke en Banana die op den duur zouden herkennen als 'de grote voedselleverancier' en we hen daarmee naar hun hok zouden kunnen lokken. Mission accomplished, want de pippies zien mijzelf zelfs als de grote leverancier. Ha! Als ze uit de ren zijn, moet ik nog maar een voet buiten zetten of ze komen aangesjeesd en volgen me op de voet. Soms tevergeefs, en krijgen ze alleen maar een praatje over het weer. Soms ook terecht, bijvoorbeeld wanneer we bij het onkruid wieden een stel regenwormen of andere lekkernijen tegenkomen. Maar gezellig is het wel, zo wat loslopende kippen in de tuin (op voorwaarde dat je de kippenflatsen her en der erbij neemt). 
Volgens Manlief projecteer ik veel te veel menselijkheid op onze nieuwe huis(of tuin)diertjes, maar volgens mij zijn ze gelukkig en genieten ze intens van hun omzwervingen door en avonturen in onze tuin. 
Bij warm weer nemen ze een zonnebad op de gazon. Ze doen van vliegje-vangen en racen over het tuinpad. Of ze slaan lekker aan het knuffelen. En binnenkort gaan wij hen ook kunnen knuffelen. Ik voel het. Zo aanhankelijk dat die kipjes zijn!
En sinds twee weken leggen ze ook elke dag een ei. Hoera! Lekkere recepten met ei zijn dan ook van harte welkom, shoot!


zaterdag 20 mei 2017

Mitch en Mare matching voor mijn meisjes

Dochterlief zat heel acuut zonder truitjes. Gelukkig lag er nog een vrolijk, licht, superzacht sweaterstofje in de kast: de Birds and Leaves sweater van Lila Lotta, die ik kocht bij Fairytailors. Ideaal voor frisse lente-ochtenden of een wisselvallig tussenseizoen, zoals dat van tegenwoordig ...
Er volgde wat twijfel over de patroonkeuze. Leonora of Mitch, beide sweaters uit La Maison Victor... Het werd de Mitch (LMV 5/2016). Zonder driehoekje, zoals ik bij haar al zag. De mouwboorden knipte ik maar de helft zo hoog. En de tailleboord werd ook met een derde ingekort. Allemaal om het ietsje eleganter, meisjesachtiger te maken.
De stof is echt van de zachtste die ik ooit gevoeld heb. Ook na het wassen blijft ze mooi, met intense kleuren (heel moeilijk goed op foto te krijgen, zo blijkt wel ...), en stevig en even zacht. Als collega-naaisters vertellen over stofjes aaien, ben ik helemaal mee in wat ze bedoelen 😊
Na Mitch was er nog een stukje over. Juist genoeg voor een Mare Babysweater van Spoetniksels voor Babylief. En o, wat ben ik daar stiekem blij om! Dat Babylief nog in een 'Babysweater' past 😊. Met haar 19 maanden is ze uiteraard al geen baby meer, maar ze wordt zó hard veel te snel groot ... laat me haar alsjeblieft nog heel even baby kunnen noemen ...

Babylief kreeg een andere kleur boordjes, zodat we ons zeker niet van sweater zouden vergissen πŸ˜‰
Het bleek quasi onmogelijk om mijn twee meisjes tegelijk deftig op de foto te krijgen. Zelfs in hun eentje was het al een hele uitdaging om de kleuren te kunnen vangen en tegelijk een onbewogen foto te maken. Dat komt er van als je foto's wil maken op een bed, natuurlijk ... Maar ze zijn werkelijk om op te vreten wanneer ze samen, met hetzelfde truitje aan, kattenkwaad uithalen. U zal me op mijn woord moeten geloven 😊

maandag 15 mei 2017

Hoe we Dochterlief liever leren lezen

Als kind al was ik een echte boekenwurm! Uren kon ik mezelf verliezen in allerlei avonturen en andermans levens...
Roald Dahl.
Marc De Bel.
Heksenkind.
Ronja, de roversdochter.
Maar ook 'De Olijke Tweeling' en evengoed 'De Babysittersclub'.
Heerlijk kinder- en jeugdsentiment ...

Mijn hart deed dus een klein beetje pijn, toen ik Dochterlief na enkele weken in het eerste studiejaar hoorde verkondigen dat ze lezen saai en stom vond. Niet omdat we hier thuis zo prestatiegericht zijn. Wel omdat ik het echt jammer zou vinden voor haar, mocht ze nooit het plezier en de ontspanning ervaren die ikzelf uit boeken haalde, en vaak nog steeds haal.

We zochten dus samen volop manieren om dat leren lezen een beetje leuker te maken. Samen met de juf probeerden we Dochterlief uit te leggen dat vooral het oefenen in het begin misschien niet zo tof is. Maar na verloop van tijd zou ze het Γ©cht wel fijn beginnen vinden ... Niet dus! Telkens ze 'moest' oefenen, werd ze een beetje ongelukkig. Wij dus verder op zoek ...

En uiteindelijk, stapje voor stapje, kwam er toch een beetje meer plezier bij het lezen! Hoera!!!

Wat lijkt er geholpen te hebben?

We richtten een apart, knus leeshoekje in. Met een zitzak, kussentjes, dekentjes, alles erop en eraan. Enerzijds om het lezen wat gezelliger te maken. Anderzijds ook vanuit het besef dat het op die manier gemakkelijker is om je volledig te concentreren op het boekje. Want uiteraard lukt dat concentreren minder goed wanneer je broer voortdurend met zijn brandweerwagen, inclusief sirenes, voorbij komt crossen en je kleine zusje aan je voeten komt kriebelen.

Ik maakte ook kussenhoezen voor in de leeshoek. In de zwart-witte stof van Ikea, die je zelf kan inkleuren. Uren was Dochterlief bezig met haar kussentje volledig naar eigen wens te maken. Het feit dat ik de afmetingen van het kussen onderschatte, waardoor de hoes net iets te klein werd, vergeeft ze me zelfs met de glimlach 😍
In de leeshoek lezen we zo veel mogelijk samen. Na enkele blaadjes zelf lezen, wisselen we zin per zin af, om zo het verhaaltje wat meer tempo te geven. En blijkbaar motiveert dat ook wel om zelf vlotter te lezen ...

Een beetje googlen en pinnen, bracht me verder bij het idee van een leesbingo. Een kaart met verschillende manieren om te lezen, die afgevinkt mogen worden zodra ze achter de rug zijn. En een volle kaart geeft recht op ... (zelf in te vullen). Je kan de 'leesmanieren' zo gewoon of zo gek maken als je zelf wil. Wij stemden zo goed mogelijk af op Dochterlief. En het sprak haar geweldig aan! Alleen al het idee om eens niet 'gewoon/saai' te lezen, leek al voldoende om er meer plezier in te krijgen.
Als bij toeval vond ik vervolgens het ideale leesboek, met de ronkende titel 'Lezen is leuk'! Hoe verzinnen ze het 😊 De verhaaltjes lijken heel erg op de boekjes, die Dochterlief van school meekrijgt. Maar toch heeft dit 'dikke' boek volgens haar mooiere prentjes en grappigere verhaaltjes (bijvoorbeeld over Fleur, die op Tom is 😊)
Maar wat er volgens mij Γ©cht voor heeft gezorgd dat ze lezen plots leuk is beginnen vinden ... 
Op een keer vertelde ik dat ik zelf wΓ©l heel graag lees. Dochterlief geloofde me niet, want ze zΓ g me nooit lezen. Toen legde ik uit dat ik meestal 's avonds in bed nog een beetje lees, voordat ik in slaap val. Dat vond ze zo fascinerend, dat we besloten haar het 'privilege' te geven na bedtijd nog tien minuutjes in een boekje te kijken. Ze vond het super! De eerste avond bleef het echt bij kijken in een boekje. De tweede avond hoorden we haar mompelend vanuit haar bed 'lezen'. En ze genoot ervan! Nog steeds! En sindsdien gaat het lezen plots een stuk vlotter. 

Wie weet, plundert ze binnenkort mijn boekenkast 😊

Hebben jullie nog tips om beginnende lezertjes op een plezante manier te ondersteunen? Want deze tips werken nu wel bij Dochterlief. Maar volgend jaar is Zoonlief aan de beurt. En die werkt volgens een compleet andere handleiding πŸ˜‰ Alvast bedankt voor de ideetjes dus!

zaterdag 6 mei 2017

Contentement #7

Tijd voor een lijstje contentement ... jippie!

Met Manlief en Zoonlief een dagje gaan shoppen en geweldig genieten van de qualitytime alleen met mijn mannen.

Zelfs de tijd hebben om ook een (half) dagje alleen met Manlief op stap te gaan. 's Middags halsoverkop beslissen om tΓ²ch te gaan lunchen. En zo per toeval in een gezellige bistro terecht komen, met lekker eten (en ijsjes πŸ˜‹) en grappige spreuken her en der. Ideale locatie om een beetje bij te kletsen over de belangrijke en minder belangrijke dingen des levens ...
Onze twee mevrouwen kip gaan ophalen en installeren in hun nieuwe thuis. Een verslag volgt binnenkort zeker!

Compleet onverwacht ook ander gevogelte kunnen verwelkomen. In een klein nestkastje, dat eigenlijk voor de sier naast onze keukendeur staat/hangt, woont sinds kort een koppel pimpelmeesjes. Intussen blijken ze ook kleintjes te hebben. Aan het gepiep te horen 😍
Plannen maken, fantaseren, bedenken, regelen, lijstjes opstellen en (gelukkig) ook dingen gedaan krijgen voor het communiefeest (en en passant ook zevende-verjaardag-feest) van Dochterlief.

Tijdens de voorbereidingen foto's bekijken van de afgelopen zeven jaar, vollopen met herinneringen en daar vollen bak van genieten.

Bij het shoppen voor Manlief in het pashokje tot de vaststelling komen dat ik eigenlijk toch wel een heel aantrekkelijke man in huis heb 😊

Merken dat Dochterlief het leren lezen eindelijk een beetje plezant begint te vinden. Over de zaken die daarbij geholpen hebben, later meer ...

Genieten van het 'tuinieren' in onze eerste eigen tuin. Met 'tuinieren' tussen aanhalingstekens, want hoewel de kinderen zwaar onder de indruk zijn van onze 'weetjes' over vogels, insecten en onkruidjes, kennen we er eigenlijk allebei nougabollen van 😊

En last but not least ... Een weekje zon tanken met de hele familie in Malaga en omgeving. Ik zou zeggen: een (foto)verslag volgt, maar 't is zΓ³ moeilijk om een selectie te maken ... πŸ˜‰
Als ik het zo herlees, staat er precies nog veel op de blog-planning 😊 Iemand voorkeuren? Kippen, lezen of Malaga? You decide πŸ˜‰

maandag 1 mei 2017

Sweet little baby Grace, met flamingo's

U had nog een deel 3 tegoed van het Flamingo-verhaal (zie hier voor deel 1 en deel 2). Dus bij deze...

Voor de eerste verjaardag van haar kleine prinses wilde mijn collega graag een flamingo-jurkje.
De stof was snel gevonden bij de Stoffenstraat: een oudroze viscose met zwarte (of donkergrijze, want de kleur is iets minder hard dan zwart) flamingo's. En ook over het modelletje moest niet lang nagedacht worden: Grace zou het zijn!
Het was voor mij de eerste kennismaking met viscose/polyester. En eerlijk, ik heb er stevig op gevloekt in het begin. Het leek alsof de stof telkens naar overal 'glibberde' behalve naar waar ik ze wou hebben. Ik vond het vooral niet evident om alles netjes recht geknipt te krijgen. Goed meten, véél speldjes gebruiken en vooral rustig de tijd nemen, bleken voor een goede oplossing te zorgen. Gelukkig!
En omdat ik intussen knoopsgaten durfde maken (dankzij de Sew Challenge), kwamen er ook mooie knoopjes op de rug van dit Grace-jurkje in dezelfde kleur als de flamingo's. Deze keer geen kamsnaps dus (in tegenstelling tot hier en hier) 😊
Voor de voering gebruikte ik een zalmroze licht katoentje. Ik verlengde de voering een ietsiepietsie, zodat die na het omzomen mooi over de tussennaad (de naad tussen bovengedeelte en rokje) van de buitenstof valt.
De kleine prinses kan binnenkort haar eerste verjaardag vieren, volledig in flamingo-stijl. Alvast een gelukkige hieperdepiep, kleintje!

maandag 24 april 2017

Let's sti(c)k together and Let's go (b)ananas

Na de Sew Challenge van Davina, lanceerde Marjolein van Flaflinko samen met Davina Let's sti(c)k together. Verschillende bloggers gaan aan het naaien aan de hand van drie dezelfde criteria.

Een eerste reeksje criteria voor deze uitdaging was de volgende:
         ↠ een stof die minstens een jaar in je bezit is,
         ↠ een ongebruikt patroon in je kast
         ↠ en zomer.
Van het stofje kocht ik iets meer dan een jaar geleden een halve meter, met het plan er een Gloriatop van te maken voor Dochterlief. Mijn overlockmachientje was toen juist geleverd en ik zou eens rap wat topjes maken. Gelukkig probeerde ik eerst een oefenstofje, want alles wat mis kon gaan, ging ook mis. (Tussen haakjes: dat lag volledig aan mezelf en haast en spoed en toestanden, het patroon is helemaal top πŸ˜‰ en de samenwerking tussen mij en m'n overlock gaat ook stukken beter intussen) Maar dus ... Het mooie ananas-stofje belandde in de kast tot beter tijden. En voor ik het wist was de zomer weer voorbij, en was er geen nood meer aan topjes en/of ananas ...

Maar nu waren daar dus die criteria ... 'Zomer' deed me onmiddellijk terug naar de ananassen grijpen. Het Gloriapatroon van Griet lag niet letterlijk in mijn kast. Maar het was wel een ongebruikt patroon (het mislukte resultaat van mijn eerste ontmoeting met de overlock niet meegerekend). Alle criteria dus: check! En deze keer ging het naaien van de top van een leien dakje, hoera!
Het bleek echter niet zo evident om een bijpassend kledingstuk te vinden, op een jeans shortje na. Dus besloot ik er nog een rokje of shortje bij te maken. Omdat rokjes momenteel nog steeds een no-go zijn voor Dochterlief, werd het de Grasshopper tricot short uit Ottobre 3 van 2014. Zo was het 'ongebruikte patroon criterium' ineens gedubbelchecked 😊 Ik maakte een 104 met lengte 122 voor mijn bijna-zevenjarige spriet en liet, voor mijn gemak, de zakjes achterwege.
 Het bleek ideaal gerief om de toerist in uit te hangen aan de Costa del Sol tijdens de paasvakantie 😎
Ik zou er zowaar een beetje emotioneel van worden, als ik Dochterlief zo zie stralen en genieten ... Ze wordt echt al een heel madammeke πŸ’— ... en wat voelt ze zich top in haar ananastop!

Als je wil weten wat de andere deelnemers maakten aan de hand van dezelfde criteria, neem dan zeker ook eens een kijkje op hun blogs ...




Stof: Megan Blue Fabrics van bij De Stoffenstraat
Patroon: Gloriatop van Emma en Mona en Grasshopper short uit Ottobre 3/2014