dinsdag 21 februari 2017

Toffe t-shirts voor toffe jongens: raglanshirt met dino's

"Mama, je mag zelf kiezen hoe de t-shirt er uitziet. Als er maar dino's op staan!"

Aan het woord Zoonlief, die op kledingvlak al even kieskeurig is als op het vlak van eten 😃 Dus doen we hier af en toe wel van #hijvraagtwijnaaien en #toffetshirtsvoortoffejongens.

Zoonlief liet een beetje keuzevrijheid, dus ik ging voor een t-shirt met raglanmouwen. Dat wilde ik al lang eens een keer proberen. Omdat ik niet direct een patroon vond in mijn boeken, riep ik maar weer de hulp van Google in. Zo vond ik het gratis patroon bij De Dromenfabriek. Enkel maat 4-5 jaar is gratis, een aantal grotere maten zijn verkrijgbaar in de webshop. De 4-5 jaar bleek toevallig nog perfect te passen voor onze smalle vijfjarige zoon. De mouwen en het lijfje verlengde ik wel een stuk (alleen niet voldoende om nog tot na de lente toe te komen, vrees ik).
De zwart-witte dino-tricot vonden we samen bij de Stoffenstraat. De trouwe lezer herkent deze stof ongetwijfeld van hier 😉 Omdat ik nood had aan een streepje van iets anders tussen al dat dino-geweld, naaide ik witte elastische paspel tussen de mouwen en het voorpand. Discreet, maar het breekt voldoende, volgens mij... De afwerking van de halsnaad was niet zo simpel. Tricot plooien over zo'n smalle afstand, blijkt niet echt aan mij besteed 😀
Omdat Zoonlief heel duidelijke bestellingen opgeeft, is hij ook altijd dol enthousiast wanneer er een bestelling afgeleverd wordt. Passen en showen werden intussen al echte hobby's 😉 Vaak gaat dat gepaard met gekke-bekken-trekkerij (vandaar de vreemde dubbele kin) ... 
 ... en dramatisch theater (Zoonlief doet alsof hij zelf een dino is, die tegen de muur omhoog kruipt).
De t-shirt gaat van lijfje naar wasmachine en terug. En da's een goed teken naar 't schijnt ... 😉

vrijdag 10 februari 2017

Verkleedkoffer-inspiratie voor kleine piraatjes en een give-away

Drie jaar geleden bestond deze blog  nog niet. Maar ik naaide al wel. En in een zotte bui zou ik eens verkleedkleren maken voor de kinderen. Een volledige piraat-outfit... 

Wat denkt u ervan om een kijkje te nemen in dit stukje naai-archief? Carnaval is in aantocht; misschien kreeg u graag wat inspiratie? (Niet getreurd, inspiratie is niet het enige dat ik te geef heb vandaag, het give-away gedeelte komt straks nog 😉)

Eerste actie, die ik ondernam: naar de bib met de kinders voor boeken over hoe piraat te worden. Voornaamste kledingstukken bleken een korte, pof-achtige broek en zwart gilet te zijn. De beste info vonden we in het hilarische boek van Meg (met het houten been) Clibbon, "Handboek Piraat: Hoe word ik een echte?"

Patronen vond ik gelukkig allemaal vrij snel in het enige naaiboekje, dat ik toen nog maar had: "Schattige kinderkleren naaien" van Laurence Mériat

We gingen voor een harembroek met streepjes voor Zoonlief en rood met witte stipjes in een maatje groter voor Dochterlief (van die laatste geen foto wegens al redelijk versleten door alle piraterij de afgelopen tijd 😊). 
Voor de sluiting vond ik echte, gouden zeemansknopen in mijn voorraadje geërfde knopen. 
Een omkeerbaar gilet in heel fijne zwarte ribfluweel, gevoerd met een echt piratenkatoentje, vormde het bovenstukje. 
 

De rode knopen met gouden rand - die echt gemaakt lijken te zijn voor een piratenvestje als dit - komen van Stunt in Antwerpen. Van de stofjes heb ik geen idee meer waar ze vandaan komen 😕
De kinders hadden dolle pret in hun kostuumpjes. En helemaal toen Papalief uit kartonnen dozen een regelrecht piratenschip wist te toveren. Foto's werden er toen helaas niet gemaakt (of toch zeker geen 'goed genoeg' foto's 😊). Ik kan u dus niet laten meegenieten van al die kapers op de kust... 
De verkleedkleren werden héél druk gebruikt en regelmatig ook uitgeleend aan vriendjes. Intussen scheuren de gegroeide piraatjes bijna uit hun pakjes, maar dat belet hen niet om er nog altijd keihard voor te gaan. Om een beetje 'deftig'  in het openbaar te verschijnen, zal ik voor dit jaar echter wel nog terug aan de slag moeten. 

En zo komen we dus bij de beloofde give-away 😊
Een halve meter piratenkatoen van Dapper en een setje gouden zeemansknopen (met ook grote emotionele waarde 😉). Wat denkt u daarvan? Om direct zelf ook aan de slag te gaan? Want carnaval komt in zicht 😉

Wat moet je doen om dit pakketje te winnen?
Word of blijf volger via Bloglovin (zie de volgknop hiernaast) en vertel in de reacties hieronder wat jouw favoriete verkleedoutfit is om te maken. Oftewel: geef me een antwoord op de vraag hoe ik dit jaar met carnaval het hardste kan scoren bij mijn kids 😏Op woensdag 15 februari 2017 zal de winnaar geloot worden uit de reacties. Veel succes!!!

UPDATE: Intussen wees Piet Piraat een winnaar aan. Hutsepruts, je mag je gegevens sturen naar tantefeeblogt@gmail.com en dan spreken we af rond de bezorging van je pakketje! Veel plezier ermee!

zaterdag 4 februari 2017

Een impulsief Oliver-broekje en een tip

Kent u dat?
Vrijdagavond. Niks bijzonders op tv. Een mand strijk, die staat te wachten. Maar ook een stapel stofjes, die roepen om verwerkt te worden. Tel daarbij de grote nood aan ontspanning, na een week hard werken.
Ja, u begrijpt me wel 😊 Sewing Time!!!

Al een hele tijd geleden kocht ik een grijs poezenstofje van Little Darling bij de Stoffenstraat. Zonder plan. Gewoon omdat ik het zo heerlijk poezelig vond. Dat stofje riep die vrijdagavond het hardste. 
En toen viel mijn oog op een pas afgedrukt patroon van het Oliver-broekje. Nogal impulsief besliste ik een kattige broek te maken voor onze jongste dochter. Ook al is ze nog net geen anderhalf, het kattenkwaad druipt met momenten van haar snoetje. Gepaste keuze, dus 😊
Ik gokte op maat 80. Knipte patroon en stof. Zette alles in elkaar met mijn overlockje. En dat ging allemaal zalig vlotjes. Net wat ik nodig had om een beetje te kunnen ontstressen! 

Maar toen moesten de tailleboord en beenboordjes aangezet worden... 
In de commentaren bij de werkbeschrijving las ik hier en daar dat de afmetingen van de boordjes misschien wat krap waren. Maar dat las ik pas nadat ik ze geknipt had 😊 (Het was een impulsieve avond, ik zei het toch!) Het zag er inderdaad uit alsof er heel erg aan de boordjes moest getrokken worden om ze rond de andere delen gestikt te krijgen. Maar ik ging er van uit dat de berekening wel juist zou zijn, en vreesde ook dat we anders met een afzak-katten-broek zouden achterblijven. Omdat het allemaal zo krap zat en ik veel, héél veel, speldjes gebruikte, durfde ik niet onmiddellijk met de overlock vast te zetten. Voor de veiligheid eerst dus maar een stikseltje met de gewone machine. En volgens mij hielp het 😊
Ik deed ook mijn uiterste best om de naden aan de beenboordjes mooi te laten doorlopen. En ik kan zeggen dat ik, na een kwartier per been frutselen, best trots ben op het resultaat.
Vervolgens sloeg mijn vrolijkheid en ontspannen gevoel om in kattigheid. Manlief begreep er niks van 😊 Ik had dus een fout ontdekt! Zag u het ook al?

Inderdaad, de beenboord van de linkerpijp zit er ondersteboven aan. Die katten staan op hun kop! Grrr, en ik maar denken dat ik overal op had gelet! Niet dus! 
Manlief kwam zich uiteindelijk toch maar even moeien bij al die hysterie 😏 En hij scoorde punten, met de gevleugelde opmerking 'Laat dat toch gewoon zo. Het geeft het een speels accentje. En er is toch geen kat die dat ziet' 💕 Haha, geen kat! That's why I love him 😊

Bij het vastzetten van de beenboord aan de rechterpijp, pijnigde ik mijn hersenen om een handige manier te vinden om nooit meer die fout te maken. En volgens mij vond ik dé tip! Als je de stof van de boord zo over het beenstukje legt, voor het vastmaken, dat de print op beide delen in dezelfde richting loopt, loopt die na het naar beneden plooien ook netjes in dezelfde richting.  Kijk maar op de foto's om hopelijk beter te snappen wat ik bedoel 😊 

Voor de tailleband klopt dezelfde redenering. Heerlijk toch! Die boordjes komen er vanaf nu alleen nog maar juist aan. Me happy!

De volgende ochtend vond mijn kleine meid haar broek super! En de maat is perfect, nergens te strak of te slap, helemaal zoals het hoort! Bedankt, Annick en Griet, voor het zalige patroon! Dat pamperpoepeke in dat Oliver-broekje is echt zó zalig om zien 😍 
 

zaterdag 14 januari 2017

Tas met rits en voering ... en veel flamingo's!

Zoals beloofd, volgt hier deel twee van het flamingo-verhaal.
Intussen komt het einde van het zwangerschapsverlof van mijn flamingo-verslaafde collega in zicht. Ze was dus op zoek naar een tasje om alle nodige spulletjes met haar babylief mee naar de crèche te kunnen geven. Tante Fee to the rescue 😉 Online zochten we samen een geschikt stofje en al whats-append kozen we het model van de tas.
Het model is gebaseerd op de 'tas met rits en voering' uit 'Het grote Singer naaiboek'.De schouderriem en het zijzakje lieten we weg. En het formaat werd een beetje aangepast. Het vroeg wat rekenwerk en logisch verstand (ahum) om de afmetingen te verkleinen, maar na een avondje puzzelen (en zonder rekening te houden met een vermoedelijke foute afmeting in de oorspronkelijke uitleg) had ik toch zicht op alle patroondelen. 
De buitenstof is Emil-Flamingo-canvas uit het online stoffenwalhalla van Fairytailors. Ook de fuchsia paspel en de vlieseline werden besteld bij Fairytailors, en supersnel geleverd. Voor de voering gebruikte ik witte katoen van Ikea, uit mijn voorraadje. Omdat we voor de hengsels geen tassenband in de gewenste kleur vonden, besloot ik ze gewoon in de canvas met flamingo's te maken. De rits kreeg ik uit grootmoeders kastje (merci, moeke!).
Omdat de werkwijze in het Singer-boek voor mijn geest niet altijd visueel genoeg wordt voorgesteld, ging ik te rade bij een paar oude, vertrouwde handleidingen op andere blogs of in boeken. Voor het mooi bevestigen van de paspel, keek ik mee bij mevrouw Polkadotjes. Voor het stikken van de rits baseerde ik me op de uitleg bij de pennenzak van Oontje. En de hengsels maakte ik met de handleiding uit 'Zo Geknipt'.
In het Singer-naaiboek staat dan weer wel de geweldige tip "Af en toe vloeken kan ook helpen ..." in de vrij moeilijke eindfase. Die tip werd hier vol overtuiging opgevolgd 😉 En het bleek effectief ook wel te helpen 😊 

Mijn collega kan haar dochter binnenkort in stijl én in thema naar de crèche brengen! Everybody happy!!! Op naar het volgende flamingo-project 😉

donderdag 5 januari 2017

Walking with dinosaurs

Het weekend voor de feestdagen kwam mijn petekind met zijn twee broers op bezoek. We gingen samen naar een plaatselijk winterfeest, dat onverwachts sprookjesachtig en geweldig spectaculair bleek te zijn. Een schot in de roos voor Tante Fee 👸 Want ja, het is dankzij deze drie kanjers dat ik Tante Fee word genoemd. En ja, ik probeer er een sport van te maken om die naam zo veel mogelijk eer aan te doen...

Op het winterfeest viel me op dat de jongens hun cirkelsjaals, die ik vorige winter maakte, hun beste tijd hadden gehad. De stofjes begonnen hier en daar al wat te slijten wegens zéér intensief gebruik. En het piratenthema, dat vorig jaar nog op hun lijf geschreven was, leek nu niet meer cool genoeg voor de zes- en acht-jarige kerels. We overlegden samen eventjes, stoere gasten en Tante Fee onder elkaar. En we besloten dat ze alle drie dezelfde sjaal wilden met dino's erop.

Hocus pocus, Tante Fee komt in actie!

De dinostof  (van de Stoffenstraat) was over van een ander projectje (waarover binnenkort meer). En de witte fleece (van het Stoffencircus) restte van de vlinderdeken, waar vorig jaar rond deze tijd Babylief nog vlotjes in paste. Het ontwerp, met daarbij een zéér beknopte (understatement-alert!) handleiding, had ik nog liggen van vorig jaar.
Maar ik herinnerde me ook een foto-tutorial van Handmade Mieke, die ik kort na mijn eerste sjaal-creatie tegen kwam. Voor de zekerheid ging ik ook toch eventjes daar piepen. En jongens, wat een zaligheid was dat! Hoe ik het de vorige keer heb klaargespeeld met dat keren en sluiten, ik weet het niet meer. Wel weet ik nog dat het een hels geklungel was. Deze keer ging het echter vanzelf. Op een avondje had ik drie sjaals afgewerkt. Bedankt dus weer, Handmade Mieke, voor die duidelijke uitleg met alleszeggende foto's!!!
Voor deze keer gebruikte ik ook eens Mieke's afmetingen. De hoogte (5 cm meer dan mijn eigen inschatting) lijkt me echter een beetje té. Hoewel dat ook weer een voordeel is, eigenlijk. De witte fleece, die ik voor de binnenkant gebruikte, is namelijk niet zo heel erg dik. Voor de hele koude dagen, kan de vrij hoge sjaal dus lekker dubbel geslagen worden voor extra warmte.
En dan nu de sjaals nog inpakken en een cool postpakketje van maken. Altijd plezant om zo'n verrassingspakketje van de postbode te krijgen, nietwaar? En stiekem ook een manier om ervoor te zorgen dat petekind en co hun sjaals nog krijgen voordat de lente in het land komt 😉