woensdag 12 juli 2017

Contentement #8

Dat er de afgelopen weken toch weer wel wat geluksmomentjes te beleven vielen ... en er achteraf nog eens naar terug kijken blijft energie geven. Graag laat ik u bij deze ook weer meegenieten ...

De kinderen die de grote vakantie inzetten met luidkeels meezingen met de cd met sinterklaasliedjes. (Eerlijk? Na een halve minuut was ik het eigenlijk al beu, hoor, maar het begon goed ๐Ÿ˜‰)

Een uitnodiging krijgen voor een jobinterview, binnen het half uur nadat ik mijn kandidatuur heb verstuurd. Zo'n opkikker voor het zelfvertrouwen! En vervolgens nog een gezellige babbel hebben ook, in plaats van een stijf sollicitatiegesprek. Jeej!

Plannen maken met de kids om te kamperen op Camping du Jardin (nvdr: thuis in de tuin dus ๐Ÿ˜Š). En die plannen uiteindelijk ook effectief uitvoeren.
Tot de vaststelling komen dat ik niet meer noodzakelijk op vakantie moet gaan om van een sterrenhemel te genieten. Door de rustigere ligging van ons nieuwe huis, kan dat gewoon thuis.

Superleuke reacties krijgen op naaisels en blogposts. Merci, y'all ๐Ÿ˜‰

De bloemekes in den hof.
Een prijs winnen! Nog eens enorm bedankt, Ann van Lieveke-en-zus, om mijn voorstel te kiezen! Ik ben er nog steeds een beetje ondersteboven van ๐Ÿ˜Š

Manlief die mij niet tรฉ hard uitlacht nadat ik bij het achteruit parkeren een bluts in de auto heb gereden. Echt! Lomp geboren, ben ik (denk ik soms).

Een eekhoorn in de tuin die langs ons raam komt binnen piepen en ons daarmee het gevoel geeft een bezienswaardigheid in de zoo te zijn.

Terug tijd kunnen maken om boeken te lezen.

In de tuin samen dansen in de regen op het einde van een warme, zwoele dag.

Onze jongste, die zwaar onder de indruk is van een eerste kennismaking met TikTak. En daarbij vaststellen dat de bijhorende muziekjes een geweldig rustgevend effect hebben. Ook (of vooral?) op mij, ja ... o, nostalgie!
Bij een etentje in de plaatselijke pizzeria door een wildvreemde de volgende woorden toegefluisterd ktijgen: "Jullie zijn heel rijk samen, met z'n vijfjes. En dan heb ik het niet over geld." En beseffen dat de man gelijk heeft ๐Ÿ’•

En bij jou? Wie of wat geeft of gaf jou een gevoel van contentement? Laat het gerust hieronder weten. Gedeeld geluk is dubbel geluk, naar het schijnt ๐Ÿ˜‰

vrijdag 7 juli 2017

Tante Fee tipt: boeken die je zomervakantie helemaal af maken

Vakantie! 
Voor mij heeft dat altijd gelijk gestaan met tijd om te lezen. 
Op รฉรฉn of andere manier ben ik er de afgelopen tijd in geslaagd om wat leestijd te creรซren. Halleluja! Een boek per maand lezen was trouwens een goed voornemen van mezelf voor 2017. 
En weettewa? Op dit eigenste moment zit ik gewoon 'boenk' op schema!

Voornamelijk omdat ik wel een beetje tijd 'op overschot' heb gehad de laatste tijd. Maar ook, en vooral, omdat ik door enkele boeken zodanig gebeten was dat ik ze wel mรณest uitlezen binnen de 48 uur. Voor de lezers onder u wil ik deze toppers dan ook graag delen. Vakantiegevoel gegarandeerd!

1. Dat kleine geluk van Fleur van Groningen
Werd me aangeraden door een tante (merci, tanteke!).
Ideaal om er terug wat in te komen na een leespauze. 
Een verzameling korte verhalen (ooit gepubliceerd als columns) die samen een mooi geheel vormen. Over het leven, vriendschap, de liefde, echt contact met echte mensen, kortom, over de belangrijke dingen in het leven. Op een eerlijke, wondermooie manier beschreven. En doordat de verhalen niet langer zijn dan drie bladzijden, kan je heel veel tussendoor lezen zonder de draad te verliezen. Terwijl je op de trein wacht, bijvoorbeeld. Of bij het wachten tot het zwembadje is volgelopen. Of terwijl de kinderen de tafel dekken. ๐Ÿ˜Š

2. Grote kleine leugens van Liane Moriarty
Nam ik mee uit de plaatselijke bib na het lezen van deze blogpost.
Tsja, hoe moet ik het zeggen. Eerst dacht ik dat het een heerlijk hersenloos verhaaltje zou worden over schoolpoortmoeders. Maar het bleek een spannend, meeslepend avontuur te worden met personages die elk op hun manier heel erg aanspreken. Die had ik niet zien komen! Ik kon het boek nauwelijks wegleggen. Ik liet er mijn nachtrust (gedeeltelijk) voor en las waar en wanneer ik maar kon. 'Het geheim van mijn man' van dezelfde auteur ligt intussen op mijn nachtkastje te lonken ...

3. Aards Paradijs van Seppe Van Groeningen
Eveneens aangeraden door mijn tante.
De levensgeschiedenis van kleine Jules (of was het John?), die opgroeit in het Aards Paradijs, de commune-boerderij van zijn hippie-ouders. Hartverwarmend en met heel veel humor geschreven. En leuk weetje: deze auteur is de partner van de auteur van boek 1 hierboven. Compleet andere stijl, maar ik kan me voorstellen dat ze een tof koppel zijn samen.

Helemaal terug gebeten door de boekenmicrobe, ben ik op dit eigenste ogenblik bezig in
Een klein leven van Hanya Yanagihara Daarover las en hoorde ik al zoveel goeds dat ik niet anders kan dan er nu ook in te duiken. 
En
Liefde van Karl Ove Knausgard
Twee dikkere kleppers, waar ik toch ietsje meer tijd voor zal nodig hebben, denk ik... Maar goed, ik zit op schema, dus ik heb de tijd voor wat extra bladzijden ๐Ÿ˜Š

Andere toppertjes die ik al graag op vakantie gelezen heb, maar die misschien wat meer voor de hand liggen:
Haruki Murakami - De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren
Khaled Hosseini: De vliegeraar - En uit de bergen kwam de echo
Griet Op de Beeck: Vele hemels boven de zevende

En weet je wat het toffe is: bij al deze boeken weet ik nog exact tijdens welke vakantie ik ze gelezen heb. Bij het schrijven van de titels waan ik me dus instant voor onze tent in de Dordogne, of op het terras van een huisje in de Ardรจche, of aan een Spaans zwembad, of thuis in de tuin, ... Heerlijk toch!

Andere tips kwam ik toevallig deze week ook hier tegen.
En laat gerust jouw aanraders voor een ontspannende leesvakantie hieronder achter. 
Alvast bedankt ๐Ÿ˜‰ 

maandag 3 juli 2017

Let's Stick Together: eindelijk zomer, eindelijk een Janneke

Let's Stick Together...
De tweede ronde miste ik wegens communie- en allerhande andere feesten. Niet erg, want dat kan allemaal bij deze uitdaging, eens een keertje overslaan. Heerlijk, no stress!
Maar het kriebelde langs alle kanten om terug mee te doen! Het is zo tof en inspirerend om te zien wat zo veel verschillende naaisters maken, vertrekkende van dezelfde criteria. En uiteraard ook om er zelf over te fantaseren en aan de slag te gaan!

Voor deze ronde werd gekozen voor een thema in plaats van drie criteria: ZON, ZEE en STRAND! Als dat niet past bij de tijd van het jaar!

Natuurlijk dacht ik direct aan badpakken en ander zwemgerief, ah ja! De kwestie is alleen ... als ik iets naai, wil ik ook dat het gedragen wordt. En deze zomer doen we van staycation (de zon-zee-strand vakantie hebben we al gehad bij de eerste ronde van Let's Stick Together ๐Ÿ˜Š). En die kindertjes van ons zijn zo verwend dat ze elk al verschillende stuks zwemgerief hebben. Ik wou het dus over een andere boeg gooien. En toch mezelf ook een beetje uitdagen. En zo kwam ik bij Janneke ...

Janneke, een gratis patroon van Sisko by Mieke. Een patroon dat al van in mijn eerste Pinterest-dagen gepind staat. Een patroon dat dringend eens gemaakt moest worden, omdat het 'maar' tot 24 maanden gaat en onze jongste die leeftijd met zeer rasse schreden nadert ... Een patroon ook, dat ik altijd wat spannend vond om aan te beginnen. Stolpplooien, paspel laten doorlopen langs een blinde rits ... oeioei!

Maar goed ... Met een couponneke van bij De Stoffenkoning vloog (๐Ÿ˜Š) ik erin. En toen hing er eindelijk een Janneke vol vrolijke vogels aan de wasdraad! Een ideaal luchtig jurkje voor zomerse, zonnige dagen.

De fotohandleiding van Mieke is echt super. En de opmerking over de maatvoering klopt! Ik twijfelde heel lang over de maat. De borstomtrek van ons jongste vogeltje gaf maat 12-18 maanden aan, terwijl ze al op 22 maanden arriveert morgen. Ik koos uiteindelijk toch voor de kleinere maat en verlengde een ietsiepietsie. En de pasvorm is perfect!
De stolpplooien bleken een makkie. Grappig eigenlijk, hoe iets in je hoofd soms veel ingewikkelder lijkt dan het in het echte leven werkelijk is ๐Ÿ˜Š
En ook het laten doorlopen van de paspel langs de rits viel best mee. Nu nog leren de print van de stof te laten doorlopen ๐Ÿ˜Š Als er iemand goeie tips heeft, let me know!
Om het geheel helemaal af te maken, gebruikte ik het restje stof nog voor een pamperbroekje (gratis patroon van Prudent Baby). Die kleine peuter van ons doet namelijk niet liever dan aan iedereen haar 'puttebuikje' laten zien. Met een bijpassend broekje onder haar jurkje kan ze dat op z'n minst in stijl doen ๐Ÿ˜Š
En als het nog terug echt hรฉรฉl zomers warm wordt, of er komt toch nog hier of daar een strandbezoekje van deze zomer, dan heeft ze nog een extra 'zwem' broekje ook. Volgens mij kunnen zo de criteria van deze Let's Stick Together-ronde afgevinkt worden, hoera!

donderdag 22 juni 2017

Zonnekloppen in stijl: zet eens een broek op je hoofd!

Het was al lang, heel lang geleden dat ik nog eens van recykleren deed.
Dat het echt tรฉ lang geleden was, besefte ik toen ik deze blogpost bij Resaarcle las.
Hoog tijd om daar nog eens wat aan te doen!
Bij recykleren denk ik om รฉรฉn of andere reden altijd in eerste instantie aan mijn oude, versleten (ok, eerlijk, te klein geworden) jeansbroeken. Ook deze keer weer. Maar bij gebrek aan kerststemming en gebrek aan kinderen die nog klein genoeg zijn om in een kleedje van weinig stof te passen, moest ik een andere richting uit. Met de zomer, die zijn tijd vooruit is dit jaar, en nog veel warme, zonnige dagen in het vooruitzicht geeft, leek een zonnehoedje wel ideaal.
Het patroon vond ik in het Grote Naaiboek van Femma. En de stof dus in mijn doos met versleten broeken. Om het geheel een beetje op te fleuren, naaide ik er een zilveren glitterlintje op. A girl has to shine, is het niet? ๐Ÿ˜‰  
 
Laat die zomer nog maar heerlijk lang duren!!!
Enne, wie nog toffe recykleer-tips heeft: laat ze gerust hieronder weten. Mijn doos oude kleren loopt over ... ๐Ÿ˜‰

donderdag 8 juni 2017

Chicken Run

Voor mijn verjaardag zou ik kippen krijgen. Dat wist ik al vanaf het moment dat we verhuisden naar ons huisje op den buiten. Maar om er toch nog een beetje een verrassingsaspect bij te creรซren, ging Manlief mijn kippies stiekem met de kinderen bestellen. Ik had dus geen idee wat ik kon verwachten, maar durfde vertrouwen op hun goeie smaak ๐Ÿ˜Š

De beestjes mochten opgehaald worden de week na onze vakantie in Spanje. Dus voor we op verlof vertrokken, ging Manlief nog volop aan het timmeren aan een ren. Redelijk last minute bestelden we nog een echt hok ook (met dank aan Dietemiet voor de kippenhok-tip!). En toen was het moment daar om de doos, die we in de winkel meekregen, thuis te openen en onze mevrouwen Kip te verwelkomen.
De kinderen doopten hen Mieke Het Kieken en Banana. In de praktijk worden ze echter voornamelijk genoemd zoals Babylief hen aanspreekt, "pippies", want quasi onmogelijk om die twee Mechelse koekoeken uit elkaar te houden en goed te weten wie nu wie is.
De eerste dagen verbleven ze in hun afgesloten ren. Stiekem was ik een beetje bang voor toestanden waarbij de dames zouden ontsnappen en ik ze niet meer terug zou vinden of, iets minder dramatisch, niet meer terug in hun hok zou krijgen. Maar het tegendeel bleek waar. Met moeite kwamen de ladies uit of onder hun stijlvolle hok vandaan. (Ik wil niet denken aan wat dat misschien wil zeggen over de omstandigheden waarin ze hun eerste levensweken doorbrachten...)
Dochterlief was er intussen van overtuigd dat ze vlot kippentaal spreekt. Ze bracht dan ook elke vrije moment door bij de kippenren om de dames duidelijk te maken dat ze rustig naar buiten konden komen en dat er geen gevaar dreigde. En ze luisterden nog ook ๐Ÿ˜Š Of zou het gelegen hebben aan het eten?
Dat eten bracht ik telkens in dezelfde afgedankte Dick Bruna bekertjes, zodat Mieke en Banana die op den duur zouden herkennen als 'de grote voedselleverancier' en we hen daarmee naar hun hok zouden kunnen lokken. Mission accomplished, want de pippies zien mijzelf zelfs als de grote leverancier. Ha! Als ze uit de ren zijn, moet ik nog maar een voet buiten zetten of ze komen aangesjeesd en volgen me op de voet. Soms tevergeefs, en krijgen ze alleen maar een praatje over het weer. Soms ook terecht, bijvoorbeeld wanneer we bij het onkruid wieden een stel regenwormen of andere lekkernijen tegenkomen. Maar gezellig is het wel, zo wat loslopende kippen in de tuin (op voorwaarde dat je de kippenflatsen her en der erbij neemt). 
Volgens Manlief projecteer ik veel te veel menselijkheid op onze nieuwe huis(of tuin)diertjes, maar volgens mij zijn ze gelukkig en genieten ze intens van hun omzwervingen door en avonturen in onze tuin. 
Bij warm weer nemen ze een zonnebad op de gazon. Ze doen van vliegje-vangen en racen over het tuinpad. Of ze slaan lekker aan het knuffelen. En binnenkort gaan wij hen ook kunnen knuffelen. Ik voel het. Zo aanhankelijk dat die kipjes zijn!
En sinds twee weken leggen ze ook elke dag een ei. Hoera! Lekkere recepten met ei zijn dan ook van harte welkom, shoot!